30 Kasım 2013 Cumartesi

HAYATIN İÇİNDE BİR MELEK. MELEĞİN İÇİNDE BİR DİSLEKSİ.


                   HAYATIN İÇİNDE BİR MELEK.

                   MELEĞİN İÇİNDE BİR DİSLEKSİ.


Merhaba;

Ben Hazal. 14 yaşında lise öğrencisi bir kızım. Hikayeme nerden başlayacağımı bilmiyorum. Kimsenin bilmediği bilmesini istemediğim geceleri ağladığım bir hastalığım var. Ben 14 yaşında DİSLEKSİ bir kızım.

Okulda yazı yazmaya geç başlamam “e” harfini geç öğrenmem ile başladı her şey.  İlerleyen dönemlerde okulda yapılan okuma yarışmaları vardır bilirsiniz. En yavaş ve yanlış okuyanı bendim. Bu bir süre devam etti. Umursamadım. Evet ortaokula geçtim. Puanlarımın birden düşmesi sınavlarda yaptığım okuma ve sayısal yanlışlıklar bir hata mıydı? 45 sayısını 54 diye okumak da neyin nesiydi? Bu kadar başarılıyken  şimdi sağlık okuyorum. Sınav notlarım birbirinden düşük. Asla okumak istemiyorum. Sürekli yanlış yapmak eziklenmek sınıf içinde rencide olmak çok acı verici. Üstelik bu hastalıkla aileniz bilmeden mücadele veriyorsanız her şey iki kat daha zor. Notun düşük mü geldi evde bir ton azar işitiyorsunuz. Ama kimse disleksi olduğunuzu bilmiyor. Bu yüzden psikolojik  tedavi göremiyorsunuz. Kendi çabalarınızla bu olmuyor. Keşke bunu aileme söyleyebilsem… belki bir gelişme olur ama ne fayda. Babam saçmalama kızım öyle şey mi olur ? diyecek. Maalesef bunu saklayacağım.

Kısaca bu hastalıkla mücadele eden arkadaşlarım varsa beraber savaşabiliriz. Bunu yenmek mümkün değil ama azaltabiliriz. Bana asla blog yazamazsın dediler. Şimdi ise daha düzgün yazmak için bir arkadaşıma yazımı gönderiyorum ve düzenletiyor yayına veriyorum. Hastalık hiçbir şeye engel değildir.

Bakın bu son paragrafın aslı buydu:

Kısaac ub hastaılkla mücadeel eden arkadaşlarım vasra beraber saavşabilriz. Buun yemnek mümkün değil ama azatlabiliriz. Baan asla lbog yazaamzsın dediler. Şimdi ise daha dügzün yazmak iiçn bir akraadaşıma yazım gödneriyorum  ev düzenleityor yayına veriyorum. Hatsalık  hibçirşeye engel değidlir.

Görüyorsunuz halimi. Yapacak hiçbir şeyim yok. Lütfen insan olun azcık mantıklı olun. Bize gerizekalı muamelesi değil normal bir insan gibi davranın. Size disleksi hastası bir kız olarak yalvarıyorum.

                                                                                   Sevgilerle Hazal AYAR