HAYATIN İÇİNDE BİR MELEK.
MELEĞİN İÇİNDE BİR DİSLEKSİ.
Merhaba;
Ben Hazal. 14 yaşında lise öğrencisi bir kızım. Hikayeme
nerden başlayacağımı bilmiyorum. Kimsenin bilmediği bilmesini istemediğim
geceleri ağladığım bir hastalığım var. Ben 14 yaşında DİSLEKSİ bir kızım.
Okulda yazı yazmaya geç başlamam “e” harfini geç öğrenmem
ile başladı her şey. İlerleyen
dönemlerde okulda yapılan okuma yarışmaları vardır bilirsiniz. En yavaş ve
yanlış okuyanı bendim. Bu bir süre devam etti. Umursamadım. Evet ortaokula
geçtim. Puanlarımın birden düşmesi sınavlarda yaptığım okuma ve sayısal
yanlışlıklar bir hata mıydı? 45 sayısını 54 diye okumak da neyin nesiydi? Bu
kadar başarılıyken şimdi sağlık
okuyorum. Sınav notlarım birbirinden düşük. Asla okumak istemiyorum. Sürekli
yanlış yapmak eziklenmek sınıf içinde rencide olmak çok acı verici. Üstelik bu
hastalıkla aileniz bilmeden mücadele veriyorsanız her şey iki kat daha zor.
Notun düşük mü geldi evde bir ton azar işitiyorsunuz. Ama kimse disleksi
olduğunuzu bilmiyor. Bu yüzden psikolojik
tedavi göremiyorsunuz. Kendi çabalarınızla bu olmuyor. Keşke bunu aileme
söyleyebilsem… belki bir gelişme olur ama ne fayda. Babam saçmalama kızım öyle
şey mi olur ? diyecek. Maalesef bunu saklayacağım.
Kısaca bu hastalıkla mücadele eden arkadaşlarım varsa
beraber savaşabiliriz. Bunu yenmek mümkün değil ama azaltabiliriz. Bana asla
blog yazamazsın dediler. Şimdi ise daha düzgün yazmak için bir arkadaşıma
yazımı gönderiyorum ve düzenletiyor yayına veriyorum. Hastalık hiçbir şeye
engel değildir.
Bakın bu son paragrafın aslı buydu:
Kısaac ub hastaılkla mücadeel eden arkadaşlarım vasra
beraber saavşabilriz. Buun yemnek mümkün değil ama azatlabiliriz. Baan asla
lbog yazaamzsın dediler. Şimdi ise daha dügzün yazmak iiçn bir akraadaşıma
yazım gödneriyorum ev düzenleityor
yayına veriyorum. Hatsalık hibçirşeye
engel değidlir.
Görüyorsunuz halimi. Yapacak hiçbir şeyim yok. Lütfen insan
olun azcık mantıklı olun. Bize gerizekalı muamelesi değil normal bir insan gibi
davranın. Size disleksi hastası bir kız olarak yalvarıyorum.
Sevgilerle
Hazal AYAR
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder